'Van rups tot vlinder' - Janny, 2006

Ik kwam binnen als iemand die het niet meer zag zitten, en niet meer wist wat normaal was, en veel wantrouwen in de mens.
Ik vond het ook super eng om met een man als therapeut te beginnen, maar ik moet bekennen dat me dat goed is vergaan. Ik weet nog precies wat ik bij de intake gevraagd heb aan Kees, ik vroeg of hij me kon helpen mijn gevoel weer terug te vinden. Je antwoord was; dat gaat niet zomaar, daar is tijd voor nodig. Je was iemand die me vertrouwen heeft gegeven, door altijd een luisterend oor, je liet me in mijn waarde en dat gaf me een fijn gevoel, iemand waar je geheim mee kon delen.
Ik besloot te stoppen met de medicijnen, dat was zwaar voor mij maar je was er voor me, kon op je bouwen, en ik ben het leven weer beter gaan inzien.
Het moeilijkste was om mijn verdriet te uiten. ik was een ster in het wegslikken en doorgaan, maar door jouw begeleiding is dit me aardig gelukt. Vroeger dreigde ik namelijk te hyperventileren, de ademhalingsoefeningen hebben mij geholpen.
Na een intensieve therapie is de tijd gekomen, om elkaar los te gaan laten. Ik vond dit een van de moeilijkste thema's om iemand los te laten, en dat zegt ook gelijk veel over de mens hoe je daar mee kan omgaan, zeker als je zo vertrouwensband hebt opgebouwd. En daar ben ik je dankbaar voor.
 
Een vlinder